Polecenie
Korzystając z definicji całki oznaczonej oblicz podaną całkę.
Wskazówki
Definicja całki oznaczonej
Jeżeli dla każdego Podziałem odcinka ⟨a;b⟩ na n części (podprzedziałów), gdzie n∈N, nazywamy każdy zbiór punktów Pn={x0,x1,x2,...,xn} spełniających warunek a=x0<x1<x2<...<xn=b. Ciąg podziałów (Pn) nazywamy normalnym, jeżeli limn→∞δn=0.
Średnicą podziału Pn nazywamy liczbę δn=max1⩽k⩽nΔxk tj. długość najdłuższego z podprzedziałów ⟨xk−1,xk⟩. przedziału ⟨a;b⟩ i dowolnego wyboru argumentów ξk, ciąg sum częściowych Sumę S(Pn)=n∑k=1f(ξk)Δxk nazywamy sumą całkową funkcji f na przedziale ⟨a;b⟩. ma tę samą granicę skończoną, to granicę tę nazywamy całką oznaczoną Riemanna funkcji f na przedziale ⟨a;b⟩ i oznaczamy symbolem ∫baf(x) dx.
Zatem ∫baf(x) dx=limn→∞n∑k=1f(ξk)Δxk.
O funkcji f mówimy, że jest całkowalna w sensie Riemanna na przedziale ⟨a;b⟩ (lub krócej całkowalna, gdy z kontekstu wynika o jaką całkę chodzi).
Liczbę a nazywamy dolną, natomiast b - górną granicą całkowania.
Interpretacja geometryczna sumy całkowej
Średnicą podziału Pn nazywamy liczbę δn=max1⩽k⩽nΔxk tj. długość najdłuższego z podprzedziałów ⟨xk−1,xk⟩. przedziału ⟨a;b⟩ i dowolnego wyboru argumentów ξk, ciąg sum częściowych Sumę S(Pn)=n∑k=1f(ξk)Δxk nazywamy sumą całkową funkcji f na przedziale ⟨a;b⟩. ma tę samą granicę skończoną, to granicę tę nazywamy całką oznaczoną Riemanna funkcji f na przedziale ⟨a;b⟩ i oznaczamy symbolem ∫baf(x) dx.
Zatem ∫baf(x) dx=limn→∞n∑k=1f(ξk)Δxk.
O funkcji f mówimy, że jest całkowalna w sensie Riemanna na przedziale ⟨a;b⟩ (lub krócej całkowalna, gdy z kontekstu wynika o jaką całkę chodzi).
Liczbę a nazywamy dolną, natomiast b - górną granicą całkowania.
Interpretacja geometryczna sumy całkowej

Zgodnie z przytoczonym wzorem każdy składnik sumy całkowej możemy interpretować jako pole prostokąta o podstawie Δxk i wysokości f(ξk), zaś suma całkowa jest sumą pól takich prostokątów.
Interpretacja geometryczna całki oznaczonej

Niech y=f(x) będzie funkcją ciągłą, nieujemną na przedziale ⟨a;b⟩. Z interpretacji geometrycznej sum całkowych wynika, że całka oznaczona, jako granica ciągu tych sum, określa pole figury płaskiej w układzie prostokątnym kartezjańskim, ograniczonej wykresem funkcji f, osią Ox oraz prostymi x=a i x=b, nazywanej trapezem krzywoliniowym.
Zatem |P|=∫baf(x) dx.
Gdy funkcja f jest niedodatnia na przedziale ⟨a;b⟩ (jej wykres leży pod osią Ox), wówczas całka oznaczona podaje pole trapezu krzywoliniowego ze znakiem minus |P|=−∫baf(x) dx.
Zatem |P|=∫baf(x) dx.
Gdy funkcja f jest niedodatnia na przedziale ⟨a;b⟩ (jej wykres leży pod osią Ox), wówczas całka oznaczona podaje pole trapezu krzywoliniowego ze znakiem minus |P|=−∫baf(x) dx.
Uwaga 1
Dla funkcji f całkowalnej na ⟨a;b⟩ oraz a<b zachodzi:
∫baf(x) dx=−∫abf(x) dx.
∫baf(x) dx=−∫abf(x) dx.
Uwaga 2
Dla funkcji całkowalnej f
∫aaf(x) dx=0.
∫aaf(x) dx=0.
Twierdzenia
Twierdzenie (o całkowalności funkcji ciągłej)
Każda funkcja ciągła na ⟨a;b⟩ jest całkowalna na tym przedziale w sensie Riemanna.
Fakt (obliczanie całek przy pomocy sumy całkowej podziału równomiernego
Jeżeli funkcja f jest całkowalna na przedziale ⟨a;b⟩, to
∫baf(x) dx=limn→∞[b−ann∑k=1f(a+kb−an)].
∫baf(x) dx=limn→∞[b−ann∑k=1f(a+kb−an)].
Własności całki oznaczonej
Własność 1
Dla każdej funkcji ciągłej f na odcinku ⟨a;b⟩ i dowolnego c∈⟨a;b⟩ zachodzi:
∫baf(x) dx=∫caf(x) dx+∫bcf(x) dx.
∫baf(x) dx=∫caf(x) dx+∫bcf(x) dx.
Własność 2
Dla funkcji f ciągłej na odcinku ⟨a;b⟩ takiej, że A⩽f(x)⩽B zachodzi:
A(b−a)⩽∫baf(x) dx⩽B(b−a).
A(b−a)⩽∫baf(x) dx⩽B(b−a).
Własność 3
Niech funkcja f będzie całkowalna na odcinku ⟨a;b⟩, wówczas:
∫baαf(x) dx=α∫baf(x) dx.
∫baαf(x) dx=α∫baf(x) dx.
Własność 4
Niech funkcje f i g będą całkowalne na odcinku ⟨a;b⟩, wówczas:
∫ba[f(x)+g(x)] dx=∫baf(x) dx+∫bag(x) dx.
∫ba[f(x)+g(x)] dx=∫baf(x) dx+∫bag(x) dx.
Własność 5
Niech funkcje f i g będą całkowalne na odcinku ⟨a;b⟩, wówczas iloczyn f(x)⋅g(x) jest również funkcją całkowalną.
Własność 6
Niech funkcja f będzie całkowalna na odcinku ⟨a;b⟩, wówczas |f(x)| jest również całkowalna na ⟨a;b⟩ oraz zachodzi wzór
|∫baf(x) dx|⩽∫ba|f(x)| dx.
|∫baf(x) dx|⩽∫ba|f(x)| dx.
Własność 7
Niech funkcja f będzie całkowalna na odcinku ⟨a;b⟩ oraz f(x)⩾0, wówczas:
∫baf(x) dx⩾0.
∫baf(x) dx⩾0.
Własność 8
Niech funkcje f i g będą całkowalne na odcinku ⟨a;b⟩ oraz f(x)⩽g(x), wówczas:
∫baf(x) dx⩽∫bag(x) dx.
∫baf(x) dx⩽∫bag(x) dx.
∫51x dx
Rozwiązanie
Obliczmy całkę oznaczoną ∫51x dx, korzystając z jej definicji.
Funkcja podcałkowa f(x)=x jest ciągła, zatem na mocy twierdzenia o całkowalności funkcji ciągłej, całka ta istnieje. Przy dowolnym wyborze ciągu podziałów normalnych odcinka ⟨1;5⟩ oraz układu punktów pośrednich ciąg n - tych sum całkowych Riemanna (Sn)∞n=1 jest zawsze zbieżny do tej samej granicy. Wybieramy jeden szczególny ciąg podziałów normalnych (Δn)∞n=1 odcinka ⟨1;5⟩ oraz układy punktów pośrednich tak, by łatwo obliczyć granicę limn→∞Sn. Dla ustalonego n punktami podziału xk=1+4nk, (k=0,…,n) oraz punkty pośrednie ξk=xk, (k=1,…,n). Każdy z odcinków ⟨xk−1;xk⟩ ma tę samą długość Δxk=4n.
Czyli δn=max{Δxk:k=1,2,⋯,n}=4n oraz limn→∞δn=0.
Możemy teraz obliczyć całkę, korzystając z ∫baf(x) dx=limn→∞[b−ann∑k=1f(a+kb−an)] .
∫51x dx=limn→∞[4nn∑k=1(1+k4n)]=limn→∞[4nn∑k=11+16n2n∑k=1k]=limn→∞[4n⋅n+16n2(1+2+⋅+n)]=limn→∞[4n⋅n+16n21+n2⋅n]=limn→∞[4+81+nn]=4+8limn→∞1+nn=4+8limn→∞1n0+11=4+8=12.
Funkcja podcałkowa f(x)=x jest ciągła, zatem na mocy twierdzenia o całkowalności funkcji ciągłej, całka ta istnieje. Przy dowolnym wyborze ciągu podziałów normalnych odcinka ⟨1;5⟩ oraz układu punktów pośrednich ciąg n - tych sum całkowych Riemanna (Sn)∞n=1 jest zawsze zbieżny do tej samej granicy. Wybieramy jeden szczególny ciąg podziałów normalnych (Δn)∞n=1 odcinka ⟨1;5⟩ oraz układy punktów pośrednich tak, by łatwo obliczyć granicę limn→∞Sn. Dla ustalonego n punktami podziału xk=1+4nk, (k=0,…,n) oraz punkty pośrednie ξk=xk, (k=1,…,n). Każdy z odcinków ⟨xk−1;xk⟩ ma tę samą długość Δxk=4n.
Czyli δn=max{Δxk:k=1,2,⋯,n}=4n oraz limn→∞δn=0.
Możemy teraz obliczyć całkę, korzystając z ∫baf(x) dx=limn→∞[b−ann∑k=1f(a+kb−an)] .
∫51x dx=limn→∞[4nn∑k=1(1+k4n)]=limn→∞[4nn∑k=11+16n2n∑k=1k]=limn→∞[4n⋅n+16n2(1+2+⋅+n)]=limn→∞[4n⋅n+16n21+n2⋅n]=limn→∞[4+81+nn]=4+8limn→∞1+nn=4+8limn→∞1n0+11=4+8=12.
Odpowiedź
∫51x dx=12
Polecenie
Korzystając z definicji całki oznaczonej oblicz całkę ∫10ex dx.
Odpowiedź
∫10ex dx=e−1
Rozwiązanie
Ponieważ funkcja f(x)=ex jest całkowalna na przedziale ⟨0;1⟩, zatem możemy skorzystać ze ∫baf(x) dx=limn→∞[b−ann∑k=1f(a+kb−an)] .
∫10ex dx=limn→∞[1−0nn∑k=1e0+k1−0n]=limn→∞1nn∑k=1ekn=limn→∞1n(e1n+e2n+⋅+enn)=limn→∞1ne1n⋅((e1n)n−1)e1n−1=limn→∞e1n⋅(e−1)e1n−11n=limn→∞e1n0⋅(e−1)e1n−11n1=1(e−1)=e−1.
W obliczeniach stosujemy wzór na sumę n - wyrazów ciągu geometrycznego oraz na granicę limx→0ex−1x=1.
∫10ex dx=limn→∞[1−0nn∑k=1e0+k1−0n]=limn→∞1nn∑k=1ekn=limn→∞1n(e1n+e2n+⋅+enn)=limn→∞1ne1n⋅((e1n)n−1)e1n−1=limn→∞e1n⋅(e−1)e1n−11n=limn→∞e1n0⋅(e−1)e1n−11n1=1(e−1)=e−1.
W obliczeniach stosujemy wzór na sumę n - wyrazów ciągu geometrycznego oraz na granicę limx→0ex−1x=1.