Polecenie
Rozwiąż równania wielomianowe lub wymierne.
Wskazówki
Definicja wielomianu
Niech n∈N. Wielomianem stopnia n nazywamy funkcję W:R→R postaci
W(x)=anxn+an−1xn−1+⋯+a1x+a0, gdzie a0,a1,a2⋯an są dowolnymi liczbami rzeczywistymi (nazywamy je współczynnikami wielomianu) oraz an≠0.
Uwaga
Funkcję W(x)=0 nazywamy wielomianem zerowym. Przyjmuje się, że wielomian zerowy nie ma stopnia.
W(x)=anxn+an−1xn−1+⋯+a1x+a0, gdzie a0,a1,a2⋯an są dowolnymi liczbami rzeczywistymi (nazywamy je współczynnikami wielomianu) oraz an≠0.
Uwaga
Funkcję W(x)=0 nazywamy wielomianem zerowym. Przyjmuje się, że wielomian zerowy nie ma stopnia.
Definicja funkcji wymiernej
Funkcją wymierną nazywamy funkcję postaci f(x)=M(x)N(x), gdzie M,N są wielomianami, przy czym N(x)≠0.
Dziedziną funkcji wymiernej f jest zbiór Df={x∈R:N(x)≠0}.
Dziedziną funkcji wymiernej f jest zbiór Df={x∈R:N(x)≠0}.
Twierdzenie o pierwiastkach całkowitych wielomianu
Niech W(x)=anxn+an−1xn−1+...+a1x+a0 będzie wielomianem o współczynnikach całkowitych oraz niech liczba całkowita p≠0 będzie pierwiastkiem wielomianu W. Wtedy p jest dzielnikiem wyrazu wolnego a0.
Uwaga
Wielomian o współczynnikach całkowitych może nie mieć pierwiastków całkowitych, np.:x2+1.
Uwaga
Wielomian o współczynnikach całkowitych może nie mieć pierwiastków całkowitych, np.:x2+1.
Twierdzenie o pierwiastkach wymiernych wielomianu
Niech W(x)=anxn+an−1xn−1+...+a1x+a0 będzie wielomianem stopnia n o współczynnikach całkowitych oraz niech liczba wymierna pq, gdzie liczby p i q będą liczbami całkowitymi wsględnie pierwszymi, będzie pierwiastkiem wielomianu W. Wtedy p jest dzielnikiem współczynnika a0, a q jest dzielnikiem współczynnika an tego wielomianu.
Uwaga
Jeżeli an=1, to wszystkie pierwiastki wymierne tego wielomianu są całkowite.
Uwaga
Jeżeli an=1, to wszystkie pierwiastki wymierne tego wielomianu są całkowite.
Twierdze Bezout
Liczba x0 jest pierwiastkiem wielomianu W wtedy i tylko wtedy, gdy istnieje wielomian P taki, że W(x)=(x−x0)P(x).
Uwaga
Reszta z dzielenia wielomianu W przez dwumian (x−x0) jest równa W(x0).
Uwaga
Reszta z dzielenia wielomianu W przez dwumian (x−x0) jest równa W(x0).
Wzory skróconego mnożenia
(a+b)2=a2+2ab+b2(a−b)2=a2−2ab+b2a2−b2=(a−b)(a+b)(a+b)3=a3+3a2b+3ab2+b3(a−b)3=a3−3a2b+3ab2−b3a3+b3=(a+b)(a2−ab+b2)a3−b3=(a−b)(a2+ab+b2)
Równanie 1
2x4−3x3−9x2−x+3=0
Rozwiązanie
Aby rozwiązać równanie wielomianowe należy zapisać podany po lewej stronie równania wielomian w postaci iloczynowej.
Do tego służą różne metody, m.in. wzory skróconego mnożenia, wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias, grupowanie wyrazów, twierdzenie o pierwiastkach całkowitych (wymiernych) wielomianu oraz dzielenie wielomianów (również za pomocą schematu Hornera).
2x4−3x3−9x2−x+3=0
Ponieważ nie jest łatwo pogrupować wyrazy, zatem korzystamy z twierdzenia o pierwiastkach wymiernych wielomianu.
Wymierny pierwiastek wielomianu, jeżeli istnieje, to znajduje się wśród liczb postaci pq, gdzie p jest dzielnikiem liczby 3, a q liczby 2. Szukamy zatem w zbiorze {1,−1,3,−3,32,−32,12,−12}.
W(x)=2x4−3x3−9x2−x+3W(1)=2−3−9−1+3≠0W(−1)=2+3−9+1+3=0.
Zatem liczba −1 jest pierwiastkiem wielomianu W. Aby zapisać go w postaci iloczynowej należy podzielić wielomian W przez dwumian x+1. Można to zrobić stosując dzielenie wielomianów pisemne lub schematem Hornera.
My pokażemy jak podzielić wielomian W przez dwumian x+1 stosując schemat Hornera.
Do tego służą różne metody, m.in. wzory skróconego mnożenia, wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias, grupowanie wyrazów, twierdzenie o pierwiastkach całkowitych (wymiernych) wielomianu oraz dzielenie wielomianów (również za pomocą schematu Hornera).
2x4−3x3−9x2−x+3=0
Ponieważ nie jest łatwo pogrupować wyrazy, zatem korzystamy z twierdzenia o pierwiastkach wymiernych wielomianu.
Wymierny pierwiastek wielomianu, jeżeli istnieje, to znajduje się wśród liczb postaci pq, gdzie p jest dzielnikiem liczby 3, a q liczby 2. Szukamy zatem w zbiorze {1,−1,3,−3,32,−32,12,−12}.
W(x)=2x4−3x3−9x2−x+3W(1)=2−3−9−1+3≠0W(−1)=2+3−9+1+3=0.
Zatem liczba −1 jest pierwiastkiem wielomianu W. Aby zapisać go w postaci iloczynowej należy podzielić wielomian W przez dwumian x+1. Można to zrobić stosując dzielenie wielomianów pisemne lub schematem Hornera.
My pokażemy jak podzielić wielomian W przez dwumian x+1 stosując schemat Hornera.
Animacja - Schemat Hornera
Uwaga
Użyj przycisków aby przejść do kolejnego slajdu.

1/5
Tworzymy tabelkę, w której w górnym wierszu umieszczamy współczynniki wielomianu W (Należy pamiętać, aby umieścić wszystkie współczynniki. Jeżeli jakiejś potęgi nie ma, oznacza to, że współczynnik przy tej potędze jest równy 0).Na początku drugiego wiersza wpisujemy liczbę p, z dwumianu x−p przez który dzielimy. U nas pierwiastkiem jest −1.
Współczynnik przy najwyższej potędze zawsze przepisujemy bez zmian, uzyskując tym sposobem współczynnik przy najwyższej (ale o jeden niższej) potędze wielomianu będącego wynikiem dzielenia.

2/5
Aby obliczyć współczynnik przy potędze x2 należy pierwiastek −1 pomnożyć przez współczynnik przy potędze x3 i dodać do współczynnika przy potędze x3 w wierszu pierwszym. Tak więc (−1)⋅2+(−3)=−5.
3/5
Aby obliczyć współczynnik przy potędze x należy pierwiastek −1 pomnożyć przez współczynnik przy potędze x2 i dodać do współczynnika przy potędze x2 w wierszu pierwszym. Tak więc (−1)⋅(−5)+(−9)=−4.
4/5
Aby obliczyć wyraz wolny należy pierwiastek −1 pomnożyć przez współczynnik przy potędze x i dodać do współczynnika przy potędze x w wierszu pierwszym. Tak więc (−1)⋅(−4)+(−1)=3.
5/5
Aby obliczyć resztę z dzielenia wielomianu W przez dwumian x+1 (udowodnić, że są podzielne, czyli reszta jest równa 0,) należy pierwiastek −1 pomnożyć przez wyraz wolny i dodać do wyrazu wolnego w wierszu pierwszym. Tak więc (−1)⋅3+3=0.Korzystając z twierdzenia Bezout możemy teraz odczytać, że
W(x)=(x+1)⋅Q(x)=(x+1)(2x3−5x2−4x+3).
Dla wielomianu Q(x)=2x3−5x2−4x+3 szukamy pierwiastka znów wśród liczb {1,−1,3,−3,32,−32,12,−12}.
Q(1)=2−5−4+3≠0Q(−1)=−2−5+4+3=0.
Zatem wielomian Q jest również podzielny przez dwumian x+1.
Ponownie wykonamy dzielenie wielomianów za pomocą schematu Hornera.
W(x)=(x+1)⋅Q(x)=(x+1)(2x3−5x2−4x+3).
Dla wielomianu Q(x)=2x3−5x2−4x+3 szukamy pierwiastka znów wśród liczb {1,−1,3,−3,32,−32,12,−12}.
Q(1)=2−5−4+3≠0Q(−1)=−2−5+4+3=0.
Zatem wielomian Q jest również podzielny przez dwumian x+1.
Ponownie wykonamy dzielenie wielomianów za pomocą schematu Hornera.

Wyjściowe równanie możemy zapisać już w postaci:
(x+1)2(2x2−7x+3)=0x+1=0 ∨ 2x2−7x+3=0x=−1 Δ=(−7)2−4⋅2⋅3=49−24=25 √Δ=5 x1=7−54=24=12, x2=7+54=124=3.
Zatem rozwiązaniem równania wielomianowego 2x4−3x3−9x2−x+3=0 są liczby x=−1 ∨ x=12 ∨ x=3.
(x+1)2(2x2−7x+3)=0x+1=0 ∨ 2x2−7x+3=0x=−1 Δ=(−7)2−4⋅2⋅3=49−24=25 √Δ=5 x1=7−54=24=12, x2=7+54=124=3.
Zatem rozwiązaniem równania wielomianowego 2x4−3x3−9x2−x+3=0 są liczby x=−1 ∨ x=12 ∨ x=3.
Odpowiedź
Rozwiązaniem równania wielomianowego 2x4−3x3−9x2−x+3=0 są liczby należące do zbioru {−1,12,3}.
Równanie 2
2x2−1−3x−1=1−3x2x3−1
Rozwiązanie
Uwaga
Aby rozwiązać podane równanie wymierne warto przeanalizować wcześniej przykłady 2 i 3 w zadaniu 2.2.3.
1. Wyznaczamy dziedzinę równania wymiernego.
Musimy przyjąć odpowiednie założenia:
x2−1≠0 ∧x−1≠0 ∧x3−1≠0(x−1)(x+1)≠0∧x≠1∧(x−1)(x2+x+1)≠0x≠1 ∧ x≠−1 ∧x≠1∧x≠1 ∧ x2+x+1≠0x≠1 ∧ x≠−1 ∧x≠1∧x≠1 ∧ ∀x∈Rx2+x+1≠0
Zatem D=R∖{−1,1}.
Musimy przyjąć odpowiednie założenia:
x2−1≠0 ∧x−1≠0 ∧x3−1≠0(x−1)(x+1)≠0∧x≠1∧(x−1)(x2+x+1)≠0x≠1 ∧ x≠−1 ∧x≠1∧x≠1 ∧ x2+x+1≠0x≠1 ∧ x≠−1 ∧x≠1∧x≠1 ∧ ∀x∈Rx2+x+1≠0
Zatem D=R∖{−1,1}.
2. Szukamy najmniejszego wspólnego mianownika i rozwiązujemy równanie (rozwiązując równanie po sprowadzeniu do wspólnego mianownika możemy pomnożyć przez niego obustronnie, inaczej jest przy rozwiązywaniu nierówności).
2x2−1−3x−1=1−3x2x3−12(x−1)(x+1)−3(x−1)=1−3x2(x−1)(x2+x+1)2(x2+x+1)−3(x+1)(x2+x+1)(x−1)(x+1)(x2+x+1)=(1−3x2)(x+1)(x−1)(x+1)(x2+x+1) /⋅(x−1)(x+1)(x2+x+1)2(x2+x+1)−3(x+1)(x2+x+1)=(1−3x2)(x+1)2x2+2x+2−3(x3+x2+x+x2+x+1)=x+1−3x3−3x22x2+2x+2−3x3−3x2−3x−3x2−3x−3=x+1−3x3−3x22x2+2x+2−3x3−6x2−6x−3=x+1−3x3−3x2−4x2−4x−1−x−1+3x2=0−x2−5x−2=0x2+5x+2=0Δ=25−4⋅1⋅2=25−8=17√Δ=√17x1=−5−√172∈Dx2=−5+√172∈D.
Zatem rozwiązaniem równania są liczby x1=−5−√172,x2=−5+√172.
2x2−1−3x−1=1−3x2x3−12(x−1)(x+1)−3(x−1)=1−3x2(x−1)(x2+x+1)2(x2+x+1)−3(x+1)(x2+x+1)(x−1)(x+1)(x2+x+1)=(1−3x2)(x+1)(x−1)(x+1)(x2+x+1) /⋅(x−1)(x+1)(x2+x+1)2(x2+x+1)−3(x+1)(x2+x+1)=(1−3x2)(x+1)2x2+2x+2−3(x3+x2+x+x2+x+1)=x+1−3x3−3x22x2+2x+2−3x3−3x2−3x−3x2−3x−3=x+1−3x3−3x22x2+2x+2−3x3−6x2−6x−3=x+1−3x3−3x2−4x2−4x−1−x−1+3x2=0−x2−5x−2=0x2+5x+2=0Δ=25−4⋅1⋅2=25−8=17√Δ=√17x1=−5−√172∈Dx2=−5+√172∈D.
Zatem rozwiązaniem równania są liczby x1=−5−√172,x2=−5+√172.
Odpowiedź
Rozwiązaniem równania 2x2−1−3x−1=1−3x2x3−1 jest zbiór x∈{−5−√172,−5+√172}.
Równanie 3
2x−1x2−3x+2=x−2x2−2x+1−3−xx2−4x+4
Rozwiązanie
Krok 1
W pierwszym kroku wyznacz odpowiednie założenia oraz dziedzinę równania. Wybierz prawidłową odpowiedź i sprawdź.
x2−3x+2≠0∧x2−2x+1≠0∧x2−4x+4≠0
D=R∖{1,2}
Odpowiedź prawidłowa
x2−3x+2≠0∧x2−2x+1≠0∧x2−4x+4≠0
D=R∖{1,−1,2,−2}
Odpowiedź nieprawidłowa
x2−3x+2≥0∧x2−2x+1≥0∧x2−4x+4≥0
D=(−∞;1)∪(2;∞)
Odpowiedź nieprawidłowa
Krok 2
W drugim kroku znajdź i wybierz najmniejszy wspólny mianownik.
(x2−3x+2)(x2−2x+1)(x2−4x+4)
Odpowiedź nieprawidłowa
(x−1)2(x−2)2
Odpowiedź prawidłowa
(x−1)(x−2)
Odpowiedź nieprawidłowa
Krok 3
Po sprowadzeniu do wspólnego mianownika, pomnożeniu przez wspólny mianownik oraz dokonaniu przekształceń, równanie ma postać
18x2−4x+9=0
Odpowiedź nieprawidłowa
4x2+26x+9=0
Odpowiedź nieprawidłowa
4x2−12x+9=0
Odpowiedź prawidłowa
Krok 4
Rozwiązaniem równania 2x−1x2−3x+2=x−2x2−2x+1−3−xx2−4x+4 jest zbiór
{0}
Odpowiedź nieprawidłowa
{32}
Odpowiedź prawidłowa
∅
Odpowiedź nieprawidłowa
Podsumowanie
Wszystkie kroki z zadania 3.3.1.3 zostały wykonane prawidłowo.
Polecenie
Rozwiąż równania wielomianowe lub wymierne.
Równanie 1
2x4−7x3+x2+16x−12=0
Odpowiedź
Rozwiązaniami równania 2x4−7x3+x2+16x−12=0 są liczby należące do zbioru {−32,1,2}.
Rozwiązanie
Niech W(x)=2x4−7x3+x2+16x−12.
Szukamy pierwiastków wielomianu W wśród liczb {±12,±1,±2,±3,±4,±6,±12}.
W(1)=2−7+1+16−12=0, zatem liczba 1 jest pierwiastkiem wielomianu W oraz W(x)=(x−1)⋅Q(x). Dzielimy wielomian W przez dwumian (x−1) za pomocą schematu Hornera.
Szukamy pierwiastków wielomianu W wśród liczb {±12,±1,±2,±3,±4,±6,±12}.
W(1)=2−7+1+16−12=0, zatem liczba 1 jest pierwiastkiem wielomianu W oraz W(x)=(x−1)⋅Q(x). Dzielimy wielomian W przez dwumian (x−1) za pomocą schematu Hornera.

Zatem W(x)=(x−1)⋅Q(x)=(x−1)(2x3−5x2−4x+12).
Szukamy pierwiastka wielomianu Q wśród liczb {±12,±1,±2,±3,±4,±6,±12}.
Q(1)=2−5−4+12≠0Q(−1)=−2−5+4+12≠0Q(2)=16−20−8+12=0.
Dzielimy wielomian Q przez dwumian (x−2) korzystając ponownie ze schematu Hornera.
Szukamy pierwiastka wielomianu Q wśród liczb {±12,±1,±2,±3,±4,±6,±12}.
Q(1)=2−5−4+12≠0Q(−1)=−2−5+4+12≠0Q(2)=16−20−8+12=0.
Dzielimy wielomian Q przez dwumian (x−2) korzystając ponownie ze schematu Hornera.

Zatem W(x)=(x−1)⋅Q(x)=(x−1)(2x3−5x2−4x+12)=(x−1)(x−2)(2x2−x−6).
Równanie ma więc postać
(x−1)(x−2)(2x2−x−6)=0.
Aby wyznaczyć wszystkie pierwiastki równania wystarczy rozwiązać równanie kwadratowe
2x2−x−6=0Δ=1+48=49√Δ=7x1=1−74=−32x2=1+74=2.
Ponieważ dziedziną wielomianów jest zbiór wszystkich liczb rzeczywistych, zatem wszystkie wyznaczone liczby są rozwiązaniami równania.
x∈{−32,1,2}.
Równanie ma więc postać
(x−1)(x−2)(2x2−x−6)=0.
Aby wyznaczyć wszystkie pierwiastki równania wystarczy rozwiązać równanie kwadratowe
2x2−x−6=0Δ=1+48=49√Δ=7x1=1−74=−32x2=1+74=2.
Ponieważ dziedziną wielomianów jest zbiór wszystkich liczb rzeczywistych, zatem wszystkie wyznaczone liczby są rozwiązaniami równania.
x∈{−32,1,2}.
Równanie 2
52x−5=52x+5−32x2+3x−5
Odpowiedź
Rozwiązaniem równania 52x−5=52x+5−32x2+3x−5 jest x=6556.
Rozwiązanie
Aby wyznaczyć dziedzinę równania należy przyjąć odpowiednie założenia.
2x−5≠0∧2x+5≠0∧2x2+3x−5≠02x≠5 ∧2x≠−5∧Δ=9+40=49,√Δ=7x≠52 ∧x≠−52 ∧x≠−3−74 ∧ x≠−3+74x≠52 ∧x≠−52 ∧x≠−52 ∧ x≠1.
Zatem D=R∖{−52,52,1}.
Ponieważ 2x2+3x−5=(2x+5)(x−1)
52x−5=5(2x+5)−32x2+3x−55(2x+5)(x−1)(2x−5)(2x+5)(x−1)=5(2x−5)(x−1)(2x−5)(2x+5)(x−1)−3(2x−5)(2x+5)(2x−5)(x−1)5(2x+5)(x−1)=5(2x−5)(x−1)−3(2x−5)10x2+15x−25=10x2−35x+25−6x+1515x−25+35x−25+6x−15=056x−65=0x=6556∈D
2x−5≠0∧2x+5≠0∧2x2+3x−5≠02x≠5 ∧2x≠−5∧Δ=9+40=49,√Δ=7x≠52 ∧x≠−52 ∧x≠−3−74 ∧ x≠−3+74x≠52 ∧x≠−52 ∧x≠−52 ∧ x≠1.
Zatem D=R∖{−52,52,1}.
Ponieważ 2x2+3x−5=(2x+5)(x−1)
52x−5=5(2x+5)−32x2+3x−55(2x+5)(x−1)(2x−5)(2x+5)(x−1)=5(2x−5)(x−1)(2x−5)(2x+5)(x−1)−3(2x−5)(2x+5)(2x−5)(x−1)5(2x+5)(x−1)=5(2x−5)(x−1)−3(2x−5)10x2+15x−25=10x2−35x+25−6x+1515x−25+35x−25+6x−15=056x−65=0x=6556∈D
Równanie 3
x−5x3−8−1x−2=1
Odpowiedź
Rozwiązaniem równania x−5x3−8−1x−2=1 jest liczba x=−1.
Rozwiązanie
Aby wyznaczyć dziedzinę danego równania musimy przyjąć odpowiednie założenia:
x3−8≠0 ∧x−2≠0(x−2)(x2+2x+4)≠0∧x≠2x≠2∧x2+2x+4≠0 ∧x≠2∀x∈Rx2+2x+4>0
Zatem
D=R∖{2}.
Sprowadzamy równanie do najmniejszego wspólnego mianownika i mnożymy przez niego obustronnie, aby się go pozbyć.
x−5x3−8−1x−2=1x−5x3−8−1(x2+2x+4)(x−2)(x2+2x+4)=x3−8x3−8x−5x3−8−x2+2x+4x3−8=x3−8x3−8x−5−(x2+2x+4)=x3−8x−5−x2−2x−4=x3−8x3+x2+x+1=0
Aby rozwiązać dane równanie wielomianowe stosujemy metodę grupowania wyrazów.
x2(x+1)+(x+1)=0(x+1)(x2+1)=0∀x∈Rx2+1>0x+1=0x=−1∈D
x3−8≠0 ∧x−2≠0(x−2)(x2+2x+4)≠0∧x≠2x≠2∧x2+2x+4≠0 ∧x≠2∀x∈Rx2+2x+4>0
Zatem
D=R∖{2}.
Sprowadzamy równanie do najmniejszego wspólnego mianownika i mnożymy przez niego obustronnie, aby się go pozbyć.
x−5x3−8−1x−2=1x−5x3−8−1(x2+2x+4)(x−2)(x2+2x+4)=x3−8x3−8x−5x3−8−x2+2x+4x3−8=x3−8x3−8x−5−(x2+2x+4)=x3−8x−5−x2−2x−4=x3−8x3+x2+x+1=0
Aby rozwiązać dane równanie wielomianowe stosujemy metodę grupowania wyrazów.
x2(x+1)+(x+1)=0(x+1)(x2+1)=0∀x∈Rx2+1>0x+1=0x=−1∈D